เสียงที่หายไป...
สังเกตไหมว่าเสียง...บางอย่าง... ด้านหลังคุณ…ได้หายไป...
ตลอดเวลาที่คุณเดินไปเรื่อย ๆ ในทางข้างหน้า...
คุณมักจะได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่เค้าเดินตามคุณมาตลอดเวลา...
ไม่ว่าคุณจะเดินไปในทางทิศใดก็ตามที...
เสียงฝีเท้านั้นก็ยัง คอยดังก้องอยู่ในความรู้สึกคิดคำนึงของคุณ...
ทุกวัน ทุกวัน จนรู้สึกว่าคุ้นเคย ...
และเฉยชา...
มันก็แค่นั้นแหละ แค่เสียงฝีเท้าของใครสักคน
ที่คุณ คิดว่ายังไงก็ไม่มีทางหายไปไหน
และใครบางคนคนนั้นคงจะต้องเดินตามคุณตลอดเวลา...
รู้สึกไหมว่ามันอุ่นใจ? ที่มีใครบางคนเดินตาม…
จน...วันนี้...
วันที่คุณไม่รู้ว่าได้เดินทางมาไกลแค่ไหนแล้วจึงรู้สึกเอะใจขึ้นว่า....
เสียงฝีเท้าคู่นั้นได้หายไปเมื่อไหร่?...
และรู้สึกไหมว่า ณ เวลานั้น มันหนาวใจ?
ที่ไม่มีใครเดินตามเหมือนเคย
ย้อนกลับถามตัวเองดู...ไหมว่า...
ตลอดเวลาที่คุณก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าเรื่อย ๆ
คุณได้ หยุดรอหรือหันมามองคนเดินตามอยู่ข้างหลังบ้างไหม...
ว่าเค้าเดินตามคุณมาแบบไหน ...
สภาพใด...
เค้าจะล้มลุก คลุกคลาน หกล้ม
ลำบากลำบนกับเส้นทางที่คุณเดินมาบ้างหรือไม่
เมื่อเดินตามใครสักคนหนึ่ง ...“แล้วเค้าไม่ใส่ใจ”..
และ ยังเดินไปข้างหน้าเรื่อย ๆ ในของตัวเอง
จนใครคนนั้นเดินตามคุณไม่ทัน...
แล้วคิดไหม ? ...
ว่าวันนั้นใครคนนั้นอาจจะหยุดคิด และ หยุดก้าวท้าวของเค้า...
ที่เคยก้าวตามคุณ และชั่งใจว่าจะเดินตามต่อไปดี...หรือจะหยุดแค่นี้...
เพราะถึงเดินตามไปเท่าไหร่ ...
คุณก็ไม่เคยหยุดหรือหันมาสนใจ...
และใครคนนั้นได้คิดที่จะหันหลังกลับไปในเส้นทางที่เดินมา
ซึ่งดูท่าจะดีกว่าเดินตามคนไร้หัวใจ “เช่นคุณ”
อยู่ที่คุณแล้ว ว่าในวันนั้นซึ่งอาจจะมาถึงในวันใดวันหนึ่ง
ถ้าคุณยังคงปล่อยให้เค้าเดิน ตามคุณอยู่แบบนี้
โดยที่คุณไม่คิดจะหยุดรอแล้วจับมือเดินไปด้วยกัน
วันนี้คุณอาจจะต้องคิดแล้วล่ะว่า คุณเลือกที่จะเดินไปข้าง หน้าเรื่อย ๆ
หรือว่าจะหันหลังกลับไปในทางที่คุณเดินมา
เพื่อที่จะไปรอ รับใครคนนั้นบ้าง
แล้วจูงมือเค้ามาเดินไปด้วยกันกับคุณ
ถามใจคุณ
ว่าคุณ จะเลือกทำแบบไหน
อย่ารอให้ใครคนนั้นที่เค้าตามคุณ รักคุณ ห่วงคุณ อยู่ฝ่ายเดียว
หันไปมอง กลับไปใส่ใจเค้าบ้าง
ดีกว่าปล่อยให้เค้าเดิน หายไปจากคุณ
และคุณอาจจะเสียเค้าไป โดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว เมื่อมันสายเกิน…
" เอาใจเขามาใส่ใจเรา..ถ้าคุณรู้สึกว่าสิ่งนั้นจะทำให้คุณเจ็บปวด
รู้ไว้เถอะว่า คนอื่นก็เจ็บปวดจากสิ่งเดียวกันเช่นกัน "
